PFAS, mijn kippetjes en de grote kippenren renovatie

🐔 Hoe ik mijn kippenren transformeerde tot een veilige PFAS-proof zone

Er zijn van die momenten waarop je denkt: “Had iemand me dit niet eerder kunnen vertellen?” Zo’n moment beleefde ik toen het RIVM onlangs weer nieuws bracht over PFAS in de bodem. Terwijl ik met een kop koffie naar het nieuws luisterde, keek ik automatisch naar buiten, recht in de kraaloogjes van mijn kippen. Het was meteen duidelijk: dit wordt weer een project…

🌱 PFAS in Casteren: gelukkig valt het mee

Laat ik het maar meteen zeggen: hier in Casteren valt de PFAS-vervuiling gelukkig mee. We bevinden ons niet in een risicogebied, wat al een hele opluchting is. Toch wil je, als je kippen hebt die dagelijks verse eitjes leggen, er zeker van zijn dat alles zo schoon mogelijk blijft.

Daarom besloot ik twee jaar geleden dat mijn dames niet meer vrij door de tuin mochten scharrelen. Niet omdat ze stout waren (oké, soms), maar omdat ik de eitjes zo gezond mogelijk wil houden. PFAS is nou niet bepaald het extraatje dat je in je omelet wilt hebben.

Dus verhuisden ze naar een ruime, overdekte ren. Ze protesteerden even, maar zodra er een bak meelwormen tevoorschijn kwam, was het drama snel vergeten.

🪱 Waarom wormen een PFAS-risico vormen

Wat me vooral aan het denken zette, was het bericht van het RIVM dat PFAS zich ophoopt in wormen. En laat dat nou precies het lekkernij zijn waar kippen dol op zijn. Een kip kan nog zo’n luxe ren hebben, maar als ze een worm tegenkomt, is ze sneller dan een ninja. Het probleem is dat wormen PFAS uit de bodem opnemen, wat uiteindelijk in de kippen en hun eitjes terechtkomt. En dat is precies wat je niet wilt.

Juist daarom besloot ik voor een overdekte ren te kiezen, met tegels en houtsnippers… en vooral: geen wormen meer op het menu. Maak je echter geen zorgen: mijn kippen komen niets tekort. Als compensatie krijgen ze elke dag een handje gedroogde meelwormen met zonnebloempitten – hun absolute favoriete snack. Zodra ze het bakje horen, rennen ze alsof er een marathonstartschot klinkt.

🛠️ De grote PFAS-opruimactie

Na de laatste RIVM-update begon het toch weer te kriebelen. Ik wilde met zekerheid weten dat hun ren écht veilig was. Dus op avontuur: schep in de hand, laarzen aan, en aan de slag. Geloof me, 10 centimeter uitgraven klinkt weinig, maar voelt als een halve meter wanneer je halverwege ontdekt dat je schep vastloopt op een vergeten baksteen uit 1998. Maar het resultaat mag er zijn:

✔️ Nieuwe opbouw van de ren

• Eerst ging er een laag van ongeveer 10 cm grond uit.
• Daarna kwamen er tegels, netjes opgesloten tussen bandjes.
• Aan twee zijden een grindrand voor de afwatering (want kippen houden niet van natte voeten).
• En daarbovenop een heerlijk zacht bed van 6 tot 8 cm houtsnippers.

Kaat stond op een omgekeerde emmer om het werk te inspecteren. Ze nam haar rol als opzichter bloedserieus. Truus en Bep leken minder geïnteresseerd maar liepen vooral in de weg.