Het was zo’n voorjaarsdag waarop de lucht nog fris is, maar de zon al doet alsof ze grootse plannen heeft. De bijen vlogen voorzichtig in en uit, alsof ze eerst wilden controleren of het seizoen wel écht begonnen was. En ik stond daar, zoals imkers dat kunnen, een beetje te kijken, een beetje te luisteren, en vooral een beetje te genieten. Je kent dat wel: handen op de rug, hoofd een tikje scheef, en het gevoel dat de wereld precies goed staat.
Tot mijn oog viel op de selectieve val die ik vorige week had geplaatst.
Jawel hoor — daar was ze. Een Aziatische hoornaarkoningin, groot, donker en indrukwekkend. Een dame met ambities, dat kon je zo zien. Zo eentje die rondvliegt alsof ze al een hypotheek op een nieuw nest heeft afgesloten. En precies zo’n dame die je in het voorjaar liever níet ziet, want één koningin betekent later een compleet nest, en een nest betekent duizenden werksters die onze meisjes het leven zuur maken.
Maar vandaag had ik haar te pakken.
En toen dacht ik: ja jong, en nou? Want op dit punt gaan veel mensen — goed bedoeld — de mist in. Je kunt zo’n val niet zomaar openmaken en denken: “Dat zal wel.” Nee, dit vraagt om een beetje zorg, een beetje geduld en een beetje boerenverstand. Dingen die je niet in een potje kunt kopen, maar die je als imker vanzelf ontwikkelt.
🟦 Stap 1 — De hele val 1 uur in de diepvries
Niet om haar meteen te doden, maar om de boel te verdoven. De hoornaar valt in diepe koude‑rust, net als de andere insecten die je als bijvangst hebt. Alles raakt alleen verdoofd — niets sterft.
Na een uurtje haal je de val eruit. De hoornaar leg je apart in een potje, alsof je haar even op de gang zet om na te denken over haar levenskeuzes. De rest van de insecten leg je buiten op een plankje. En geloof me: binnen een paar minuten zijn ze weer op de vleugels, alsof ze alleen maar even een dutje hebben gedaan. Je zou er jaloers op worden.
De Aziatische hoornaar mag vervolgens 24 uur de diepvries in. Dat is de meest humane methode voor een insect. Je voorkomt op deze wijze dat je andere soorten schaadt. Een beetje zoals een winterslaap, maar dan zonder wakker te worden.
🟦 Stap 2 — Niet vergeten een melding te maken
Je kunt dit rechtstreeks doen op waarneming.nl, maar zelf gebruik ik altijd de ObsIdentify‑app, omdat ik daarmee al mijn waarnemingen verzamel — van vliegen tot vlinders en van mussen tot merels. Het is een soort digitaal natuurdagboek, maar dan zonder ezelsoren.
Via ObsIdentify is het ook de meest eenvoudige route: foto maken → ObsIdentify herkent → melding gaat automatisch naar waarneming.nl.
Maar er zijn voorwaarden. De foto’s moeten:
-
scherp zijn
-
een datum bevatten
-
een locatie bevatten
Zonder datum en locatie kan de waarneming niet worden gevalideerd. Soms helpt het voor de herkenning als je meerdere foto’s plaatst (tot maximaal vier). De validatoren zijn net imkers: ze willen het graag goed zien.
En zo stond ik daar vandaag, met een potje in mijn hand en een verhaal in mijn hoofd. De bijen vlogen af en aan, de lucht rook naar voorjaar, en ik dacht: als we dit met z’n allen blijven doen, dan komt het wel goed met onze meisjes.
Want dat is het mooie van imkeren: je doet het nooit alleen. Niet in de stal en niet in het veld.
Reactie plaatsen
Reacties